Γονυπετείς προς την Παναγία..

Αυτές τις μέρες, δύο φίλες, πνευματικά μου παιδιά, 

έχοντας ζωτικά προβλήματα και αιτήματα προσευχής, 

αποφάσισαν και επισκέφθηκαν την Μεγαλόχαρη Κυρία Θεοτόκο στην Τήνο.

Πήραν το βραδινό καράβι από Ραφήνα και έφθασαν χαράματα. 

Στάθηκαν στην παραλία για λίγο, για μιαν ανάσα,

κι ύστερα ξεκίνησαν το ανηφορικό μονοπάτι προς την Βασίλισσα του Κόσμου.

στα γόνατα !! 

2 ώρες ανηφόριζαν η μία κατόπιν της άλλης.

Κι έπαιρναν κουράγιο από τη σκέψη ότι «ακολουθεί η αδελφή, να μην την εμποδίσω» 

ή «να μην την χάσω την αδελφή, που προπορεύεται, μαζί να φθάσουμε στην Παναγία Μεσίτριά μας».. 

Κι έκαναν το τάμα τους.

Κι απόθεσαν την ικεσία.

Και .. θα έρθει το θαύμα!

Συγκινήθηκα. Ήρθε στο νου μου ένας φίλος μου, 

που ικέτευε για την οικογένεια και τα παιδιά του,

και έκανε το ίδιο,

και δεν καταισχύνθηκε, έλαβε το ζητούμενο.

Είναι τόσο συχνό το φαινόμενο, που ο δρόμος απ'το λιμάνι μέχρι πάνω έχει διάδρομο,

για να μη ματώνουν τα γόνατα των προσκυνητών.

Και στο τέλος, πριν την απλόχωρη αυλή,

ένα άγαλμα: η προσκυνήτρια, που πορεύεται μπουσουλώντας 

και με απλωμένο χέρι ικετεύει!.. 

Βοήθεια σε όλους..