Ησυχαστική προσευχή..

Μέσα στην ησυχία το κελιού μου, με αναμένο το καντηλάκι μπροστά στο Εικόνισμα της Παναγίας, στρέφω το νου μου ή μάλλον αυτόματα αυτός στρέφεται στις ψυχές, που γνώρισα, που συνδέθηκα, που διακόνησα εκ του σύνεγγυς.

 Και τώρα, απόμακρος, εξακολουθώ να αισθάνομαι συνδεδεμένος, και αναπέμπω ολόθερμες δεήσεις για την υγεία τους, για τις οικογένειές τους, για τον αγώνα τους.. 

Καθώς και για την ταλαιπωρημένη προσφιλή μας Πατρίδα..

Έρχονται στο νου μου με καρδιακή προσευχή και παλιότερα πρόσωπα, που πέρασαν από το πετραχήλι μου.

Έρχονται στο νου μου και απόδημοι, που παλεύουν στην ξενιτειά, μακρυά από τη βυζαντινή και αγιορείτικη θαλπωρή της Ελλάδος μας.

Έρχονται στο νου μου και απελθόντες από τον κόσμο αυτό προσφιλείς..  

Και γεμίζει πολύ η ψυχή μου. Πληρότητα αποστολής και νοήματος νιώθω. 

Να το αισθάνεσθε και σεις..