Και νά με πάλι, στο ήσυχο ερημητήριό μου..
Γύρω μου η
ποθητη ηρεμία.
Έργο μου η
μελέτη και προσευχή.. Η Θ.Λειτουργία.
Αναρωτιέμαι:
καταλαβαίνουν άραγε τα "πνευματικά μου τέκνα" πόσο κοντά τους είμαι,
πόσο, δια της Χάριτος και της Ιερωσύνης, επιδρώ ευεργετικά στις ψυχές και στη
ζωή τους.. Περισσότερο απ'ό,τι όταν ήμουν μέσα στο αταμάχι και την εξοντωτική
βαβούρα κι ενταση της πόλης..
"Δώη έλεος ο Κύριος τώ Ονησιφόρου οίκω ότι πολύ με ανέψυξε" (Β'Τιμ.α'16).. Έρχεται
στο νου μου και το λέω..
Στις συγκεκριμένες φιλότιμες και
σεβαστικές ψυχές και σ'όλους τους οικείους των..
Ουράνια
ευλογία. Δέηση ευγνωμονούσης ψυχής μου.
Ευχαριστώ,
ωστόσο, και όλους, που σεβάσθηκαν το φορτίο μου και υποχώρησαν διακριτικά,
εγκαρτερώντας..




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.