για τη συμμετοχή στην Θ.Λατρεία..

Το βράδυ της 23 Αυγούστου, λειτούργησα στο εκκλησάκι των Αγ.Πάντων.

Ήταν  μια επιμνημόσυνη Θ.Λειτουργία για ένα παλληκάρι 35 ετών, που έφυγε από ατύχημα.

Ευσεβής η οικογένεια και πολυμελής. Ήρθαν εγκαίρως. Γονείς, τέκνα, εγγόνια.. Σεμνότατοι. Αλγούντες ησύχως. Ευλαβείς.

Ήρθαν και άλλοι, ποθώντας προφανώς να μην χάσουν την ευκαιρία μιας βραδινής Λειτουργίας.

 Αλλά, αλί!..

Όλον τον Όρθρον και το πρώτο μισό της Λειτουργίας, αυτοί οι επισκέπτες δεν έπαψαν να μιλούν μεταξύ τους, να μετακινούν με θόρυβο καθίσματα, να μουρμουρίζουν κακόγουστα συνοδεύοντες τον Ψάλτη στα ψάλματα..

Έστρεφα κάθε τόσο, μήπως και αισχυνθούν και ηρεμήσουν. Τίποτε.

Σε μια προηγούμενη Λειτουργία, μετά από επανειλημμένες αταξίες και θορυβήσεις, είχα διακόψει την Ακολουθία και «έβαλα τις φωνές». Αυτήν τη φορά συγκρατήθηκα (με πολύ κόπο).

Τελικά στο «άνω σχωμεν τας καρδίας» είχε επικρατήσει η ποθητή και αναγκαία άκρα σιγή και κατάνυξη.

Ήθελα να το πω εκείνη την ώρα. Το λέω τώρα.

Όταν πας προσκεκλημένος σ’ένα γεύμα, δεν θα πεις εσύ στην οικοδέσπονα τί θα μαγειρέψει. Ούτε πώς θα τακτοποιήσει και διακοσμήσει το τραπέζι της.

Δέχεσαι τα προσφερόμενα, και στη συνέχεια μπορείς να κρίνεις, άλλοτε να ενθουσιασθείς και άλλοτε να μονολογήσεις «δεν θα ξανάρθω».

Πάντως σέβεσαι!..

Έτσι και στην Θ.Λειτουργία, ο ορώμενος ξενιστής και «οικοδεσπότης» είναι ο Λειτουργός.

Αυτός ξέρει και καθορίζει, πώς θα τελεσθούν τα πάντα, και στις δικές του οδηγίες εναπόκειται να κατανυχθούν οι ψυχές και να αισθανθούν το άγγιγμα του Ουρανού!..

Στη συνέχεια ο καθένας μπορεί να τον κρίνει και σε περίπτωση αρνητικής εντυπώσεως, να μην ξαναέρθει.

Δεν έχει όμως δικαίωμα, να «κάνει τα δικά του» και να καταστρέφει την ατμόσφαιρα της Τελετουργίας. Και τελικά, να ενοχλεί τους ευλαβείς πιστούς και να παρεμποδίζει τον Λειτουργό στο άκρως ευαίσθητο έργο του να αρθεί και να ανεβάσει το εκκλησίασμα προς τα άνω.

Μέσα στα 13 χρόνια, που διακονώ στο εκκλησάκι αυτό, έτυχαν μερικές φορές, που επετεύθχη η ησυχία και η κατάνυξη..

Έχω φθάσει στο σημείο να πω «όποιος παρέλειψε να απενεργοποιήσει το κινητό του τηλέφωνο και αυτό ηχήσει στην ώρα της Ακολουθίας, δεν θα τον κοινωνήσω». Και το εφήρμοσα μία φορά.

Άλλο μέτρο, που σκέφθηκα απόψε: «όποιος ανησυχούσε σε μια Λειτουργία, να του στερώ την είσοδο και παραμονή εντός του Ναού κατά την επόμενη, και να του καθορίσω θέση στα πρόθυρα»..

Κι ένα ακόμη ακραίο, που δεν μπορώ να πράξω, αλλά θα το ήθελα πολύ: Να διακόψω την Ακολουθία και να σηκωθώ να φύγω!.

Λάβετε τα μέτρα σας, παρακαλώ.