Ενημερωτικώς..

Θα ήθελα να μοιρασθώ μαζί σας μια ακόμη δοκιμασία και ταλαιπωρία μου από την υπεροπτική και αυταρχική συμπεριφορά του Ηγουμένου απέναντί μου.

Στις 17.02.2017 μου έστειλε επίσημη επιστολή της υπογραφής του ότι ..εξαπατώ τους πιστούς, βάζοντας άλλο κυτίο πάνω στο παγκάρι, για να υποκλέπτω τα εισφερόμενα!!

Τί είχε συμβεί; Ένας εγκάθετός του παρεξήγησε την ύπαρξη κυτίου «αντί δισκου», το οποίο κατ’εντολή του Ηγουμένου υπήρχε (και εν γνώσει του Ηγουμένου ότι δεν κυκλοφορούμε στο στενόχωρο εκκλησάκι μας τον κλασικό δίσκο), έβγαλε σπευσμένα φωτογραφία με το κινητό του και .. έφερε τα μαντάτα στο αφεντικό του..  

Απήντησα στον Ηγούμενο γραπτώς και απέσεισα την συκοφαντία και διαβολή και ζήτησα επανόρθωση, τουλάχιστον για την ιστορία στο Πρωτόκολλο της Μονής.

Μετά από ένα και πλέον μήνα, δηλαδή σήμερα 27.03.2017, με κάλεσε, παρόντων και των Ηγουμενοσυμβούλων (αφώνων πάντα ως διακόσμηση στο πάνελ) δήθεν για να αποκαταστήσουμε τα πράγματα.

Και το αποτέλεσμα ήταν, να εκβάλει από τον εσκοτισμένο νου του και την σκληρή καρδιά του ό,τι φανταστικό ή διαστρεβλωτικό μπορούσε να  αναφέρει, προκειμένου να δικαιολογηθεί και να καλύψει την προηγούμενη απρέπειά του, με τελικό συμπέρασμα: οφείλεις να δείχνεις μοναχική υπακοή και να σκύβεις πάντα αδιαμαρτύρητα το κεφάλι.

Το μοιράζομαι μαζί σας, για να κάνετε μια προσευχή. Τίποτε άλλο.

Και να αναλογισθείτε μαζί μου. 

Το φαινόμενο οφείλεται:

α. Στο ότι συντελείται με τη Χάρη του Θεού μας, όπως πολύ καλά το γνωρίζετε, πνευματική εργασία, και ο Κακός μαίνεται και δημιουργεί πειρασμούς.

β. Στο ότι φέρομαι προς τους γύρω μου και ειδικά προς τους ανωτέρους μου με ευγένεια και σεβασμό, και έτσι αυτοί νομίζουν ότι είμαι το εύκολο θύμα, για να ξεσπούν και  να βγάζουν την αλαζονεία τους και να επιβεβαιώνουν (τάχα) την εξουσία τους.

Προσέξετε, ζητώ από σας μόνο την προσευχή σας!

Δεν επιθυμώ, ή μάλλον σας απαγορεύω, κάθε κινητοποίηση, κάθε οργή κοκ

Αφού, άλλωστε, και εγώ είμαι -με τη βοήθεια του Παναγάθου Θεού μου- ειρηνικός.

Θα άξιζε να σηκωθώ να φύγω από την Μονή και τους Αγίους Πάντες, αφου μάλιστα είναι  ανοιχτές μύριες θύρες εναλλακτικές, για να καταφύγω και επιτελέσω το πνευματικό μου έργο, το οποίο το γνωρίζετε και το γεύεσθε και το εκτιμάτε και (θα τολμήσω να το πω) ευγνωμονείτε γι’αυτό.

Ωστόσο, δε θέλω με τίποτε να κάνω το χατήρι του Ηγουμένου και πίσω από αυτό το του Πονηρού, όπως δεν επιθυμώ και να φέρω αναταραχή στο εκκλησίασμα των Αγ.Πάντων.

Ένα θέλω να υπογραμμίσω ως διδαχή!:

Μοναχική υπακοή δεν εννοούμε την δουλική αυτοπαράδοση στην αυθαιρεσία ενός στυγνού Σουλτάνου (όσοι τόσο πολύ την επιθυμούν, ας πάνε σε Μουσουλμανισμό, Βουδδισμό, Θιβετιανούς Γκουρού και στους ..Κάφρους).

Μοναχική υπακοή είναι ο εν Αγίω Πνεύματι εναρμονισμός των ψυχών. Η απάρνησις του ιδίου θελήματος, του εγωϊστικού και παραλόγου,όχι όμως και η απάρνηση τηςλογικής και της αξιοπρεπείας και της ελευθερίας.

«Πείθεσθε της ηγουμένοις υμων και υπείκετε, αυτοί γαρ αγρυπνουσιν υπέρ των ψυχών ημων» (Εβρ.ιγ’17).

Πείθεσθε, σημαίνει να έχετε καλή διάθεση πειθούς σε κάθε τι λογικό, που σας εκθέτει ο κατά τεκμήριο νηφάλιος και εν Πνεύματι κινούμενος προϊστάμενός σας.

Και το αντίστοιχο εκείνου είναι, να θυσιάζεται εν απολυτω εν Χριστω αγάπη για την πνευματική οικοδομή, να μη σας «παροργίζει» (Εφες.Ϛ´4), και να εκδηλώνει πρώτος την ηπιότητα και την ταπείνωση, «ως αν τροφός θάλπει τα τέκνα αυτής» (Α’Θεσς.β’7). Πράγμα που γνωρίζετε σαφέστατα εκ πείρας ότι εφαρμόζω στη σχέση μου μαζί σας.

Το να «πείθομαι» εκών-άκων ήμάλλον να υποτάσσομαι εκβιαστικά στην εξουσία του όποιου δυνάστη, λόγω διοικητικής εξουσίας, αυτό δεν έχει καμιά-καμιά-καμιά απολύτως σχέση ούτε με μοναχισμό, ούτε με χριστιανισμό..

Έρρωσθε.  

Αναλόγως του «μεγέθους» καθεμιάς ψυχής αφήνει «ακυβέρνητο» τον εχθρό μας ο Θεός σε παραλογισμό αντιστοίχων δόσεων για ακοίμητη άσκηση κι ακατάπαυστο αγώνα.. Αυτή την εντύπωση έχω..

Αντί για «αξιοποίηση» του ερεθίσματος να διολισθήσουμε σε θυμό.. όχι...

Χωρίς χαριτολογίες: αν παύσουν τα μέσα θεριά μαίνονται απ έξω θεριά, ο καθένας κατά το μέτρο του...
Την ισχνή κι ασθενική και θαμπή ευχούλα μας θα την έχετε.. σαν την αδύνατη πνοή ανέμου, που παρακαλά να συναντηθεί και να παρασυρθεί από ενα δυνατότερο ρεύμα ευχαριστημένη που χάθηκε μέσα στην κοίτη του καλού ποταμού..
Χαίρετε! [θα γίνει η ευχή μου κατακλείδας λέω στο εξής προς όλους!!]

Μ.Π.